Мањак је мањак
У Србији има доста чудних имена села, једно од њих је и планинско село Мањак, на двадест километара од Владичиног Хана.
Како је то село добило име, не зна се поуздано. Постоји легенда да су мештани воће и поврће чували у катакомбама, до продаје, а да им је сељак који је радио на мерењу и продаји закидао на мери, те су сељаци стално понављали мањак,мањак.
Не зна се ни одакле су дошли и населили се на тако стрмом терену, осим за мештане махале Дупналипа.,који су наводно са Власине. Шта значи Дупналипа и како је дошло до те кованице,тешко је утврдити јер нема поузданих извора да одгонетну ову мистерију.
Титов Мањак
Мањачани, волела бих да видим како би ово написали новинари из престонице, вероватно мањакани, данас имају и народног посланика из партије на власти.
Да су одувек били напредни говори и анегодота из времена комунизма. Једном, за тадашње прилике наочитом мањачанину, младом омладинцу, синула је идеја да се њихово село зове Титов Мањак. Кад може Титово Ужице, Титоград, Титов Велес, што се и мањачани не би одужили Титу.
Та његова идеја, погодила је мањачане ко гром, те су му рекли да се мане ћорава посла, а они ће се правити да то нису чули. Иначе би сви напредни омладинци, са брдовитог Мањака, завршили на Голом отоку. Данас,када би хтели да се одуже свом посланику опет не би било згодно да предложе да се Владичин Хан зове Владичин Мањак, то би опет можда некога асоцирало на , не дај боже, владин мањак и ето опет белаја.
Нема коментара:
Постави коментар